«ចង្គឹះមួយបាច់ កាច់មិនបាក់» ធ្វើការរួមគ្នា ដើម្បីភាពប្រសើររបស់កម្មករបម្រើការតាមផ្ទះ

ខ្ញុំ​នៅចាំបាន​ថា​ កាលនោះ​ ពួក​យើង​សប្បាយ​ចិត្ត និងមាន​ក្តី​សង្ឃឹម​ខ្លាំង​ណាស់​នៅ​ពេល​ដែល​យើង​បាន​ដឹង​ពី​សិទ្ធិ​របស់​យើង និង​អ្វី​ដែល​យើង​សម​នឹង​ទទួល​បាន បើ​​ទោះ​បី​ជា​យើង​ជា​កម្មករ​តាម​ផ្ទះ​ក៏​ដោយ។
ស្រីមុំ

អ្នកស្រី ផុន ស្រីមុំ អាយុ ៤១ ឆ្នាំ ជា​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្រៅ​ មក​ពី​ខេត្ត​រតនគិរី។ អ្នកស្រី​ បាន​ធ្វើការ​តាមផ្ទះ​ឲ្យ​ជន​បរទេស​ដែល​ស្នាក់​នៅ​កម្ពុជា​អស់​រយៈពេលជិតដប់ឆ្នាំហើយ​។​ មុន​ពេលធ្វើ​​អ្នក​ធ្វើការ​តាម​ផ្ទះ ស្រីមុំ ធ្លាប់​ជា​បុគ្គលិក​ផ្នែក​អនាម័យ​​នៅ​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន និង​ធ្លាប់​ធ្វើការ​នៅ​តាម​​សណ្ឋាគារ​នានា​។

ការ​ទទួល​បាន​សេវា​ព្យាបាល​ដោយ​ឥត​គិត​ថ្លៃ​ពិតជា​សំខាន់​ខ្លាំងណាស់​សម្រាប់​ស្រីមុំ។ ដោយសារ​សហគមន៍​ដែលគាត់ធ្លាប់​​រស់​នៅ​​នៅក្នុង​ខេត្ត​តរតនគិរី​ នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​មណ្ឌលសុខភាព ហើយ​គាត់​មិន​មាន​លទ្ធភាព​គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់​ថ្លៃ​ព្យាបាល​ផង​ កូនភ្លោះ​របស់​គាត់​ម្នាក់​បាន​បាត់បង់ជីវិតកាលពី​គេ​នៅ​តូច​។​​

កាលនោះ​ អ្នកស្រី​​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅវិញ ​ទៅ​មក​រវាងទីក្រុង​​ភ្នំពេញ​ និង​ខេត្ត​រតនគិរី​ជាញឹកញាប់​ ដើម្បី​បញ្ជូន​កូន​ទៅ​ព្យាបាល​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​គន្ធបុប្ផា។ ជាអកុសល កូនភ្លោះរបស់គាត់​ម្នាក់​​ នៅ​តែ​មិនអាច​ជួយសង្គ្រោះ​បាន​ទាន់ពេល​។

ដើម្បី​ចៀសវាង​បទពិសោធន៍​ដ៏ជូរចត់​ដដែល​នេះកើត​ឡើង​ម្តងទៀត​ ហើយ​អាច​​ធានា​ថា​កូន​ប្រុស​តែ​ម្នាក់​គត់​ដែល​នៅ​រស់រាន​មាន​ជីវិត​​អាច​ទទួល​បាន​សេវា​សុខភាព​ និង​ការ​ព្យាបាលទាន់​ពេល​​ អ្នកស្រី​​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ផ្លាស់​មក​រស់​នៅទីក្រុង​ភ្នំពេញ។ បច្ចុប្បន្ន​​ កូន​ប្រុស​គាត់​មាន​អាយុ​​ ១៦ឆ្នាំហើយ។​​​

ដោយសារ​ស្រីមុំ រស់​នៅ​ និង​ធ្វើការ​ជាមួយ​ម្ចាស់​ផ្ទះ​ជា​ជនបរទេស​ អ្នកស្ត្រី​ធ្លាប់​បាន​យល់ដឹង​អំ​ពី​សិទ្ធិ​ស្ត្រី និង​បញ្ហា​យេនឌ័រ ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​ស្រីមុំ​ចូលរួម​ជាមួយ​សមាគមប្រជាធិបតេយ្យឯករាជ្យនៃសេដ្ឋកិច្ចក្រៅប្រព័ន្ធ (IDEA) ​គាត់​មាន​ការ​ភ្ញាក់ផ្អើល​នៅពេលដឹងថា ​អ្នកធ្វើការតាមផ្ទះ​ ក៏មានសិទ្ធិ និងអាចចរចាជាមួយម្ចាស់ផ្ទះ ដើម្បី​ទទួលបាន​​លក្ខខណ្ឌការងារ​កាន់តែប្រសើរឡើង​។

កាល​ពី​៥​ឆ្នាំ​មុន ស្រីមុំ​បាន​ដឹងតិចតួច​ប៉ុណ្ណោះ​​អំពី​សមាគមប្រជាធិបតេយ្យឯករាជ្យនៃសេដ្ឋកិច្ចក្រៅប្រព័ន្ធ (IDEA)ឬ​សិទ្ធិ​កម្មករ​។ ក្រោយ​មក​មិត្តភ័ក្ដិ​របស់អ្នកស្រី​ដែល​ជា​សមាជិក IDEA បានហៅ​ស្រីមុំ​ឲ្យ​ចូល​រួម​ជាមួយ IDEA។ ដំបូងឡើយ អ្នកស្រី​មាន​ភាពស្ទាក់ស្ទើរ ហើយមិនប្រាកដថា IDEA ជា​សមាគម​ដែល​អាច​ជឿ​ទុកចិត្តបាន​ ឬ​ស័ក្តិសម​សម្រាប់​ការងារ​ជា​អ្នក​ធ្វើការ​តាម​ផ្ទះ​ដែរឬទេ។ ក្រោយមកទៀត អ្នកស្រី​ បាន​សាកល្បង​ចូលរួមក្នុង​សកម្មភាព​ និង​វគ្គបណ្តុះ​បណ្តាល​របស់ IDEA ពីរបីដង​ ទើប​ស្រីមុំ​សម្រេចចិត្ត​ចូលរួមជាមួយ​​ IDEA។​ ការ​សម្រេច​ចូលជាសមាជិក​នេះ ក៏ដោយសារ​ស្រីមុំ​​​យល់ឃើញ​ថា​ សមាគម​ និង​សកម្មភាពរបស់ IDEA ពិត​ជា​មាន​ទស្សនវិស័យ​ល្អ​ និង​ស្រប​តាម​អ្វី​ដែល​អ្នក​ស្រី​ចង់បាន​​ ពោល​គឺ ការកែលម្អសិទ្ធិ​ និង​លក្ខខ័ណ្ឌការងារ​កម្មករ​ ជាពិសេស​សម្រាប់កម្មករ​ក្រៅប្រព័ន្ធ​ដូចជារូបគាត់​។

ស្រីមុំ និយាយថា​៖ «​ខ្ញុំ​នៅចាំបាន​ថា​ កាលនោះ​ ពួក​យើង​សប្បាយ​ចិត្ត និងមាន​ក្តី​សង្ឃឹម​ខ្លាំង​ណាស់​នៅ​ពេល​ដែល​យើង​បាន​ដឹង​ពី​សិទ្ធិ​របស់​យើង និង​អ្វី​ដែល​យើង​សម​នឹង​ទទួល​បាន បើ​​ទោះ​បី​ជា​យើង​ជា​កម្មករ​តាម​ផ្ទះ​ក៏​ដោយ។ និយាយ​ទៅ​ សកម្មភាពរបស់ IDEA បានជួយ​ពង្រឹង​សិទ្ធិ​អំណាច និង​គាំទ្រ​ដល់​ស្ត្រី​​បម្រើ​ការងារ​តាមផ្ទះ​ដូចជាខ្ញុំ ក្នុង​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំក៏ទទួលបានប័ណ្ណ ប.ស.ស. សម្រាប់​សេវា​ព្យាបាល​ដោយឥតគិតថ្លៃ​ថែមទៀត​​»។

កម្មករ​បម្រើការ​តាមផ្ទះ​ប្រឈមនឹង​ការលំបាក​ជាច្រើន​ដូចជា​ រងការ​រំលោភ​​បំពានពី​ម្ចាស់ផ្ទះ​ ធ្វើការ​ថែម​ម៉ោង​ដោយ​មិន​ទទួលបាន​ប្រាក់កម្រៃ​​​ មិន​ទទួល​បានច្បាប់សម្រាកការងារ​ រង​អំពើហឹង្សា ​ការរើសអើង ហើយពួកគេភាគច្រើនមិន​​មាន​សេរីភាព​ និងមាន​ទំនាក់ទំនង​តិចតួចជាមួយ​សង្គម​ខាងក្រៅ។​​ ក៏​ប៉ុន្តែ​​កម្មករ​បម្រើការ​តាមផ្ទះ​​ដែលជាសមាជិករបស់ IDEA ​​មាន​លទ្ធភាព​អាចចរចាដើម្បីសេរីភាព និងអត្ថប្រយោជន៍ច្រើន​ជាង​កម្មករតាមផ្ទះទូទៅ​។ ស្រីមុំ មាន​ប្រសាសន៍​ថាការ​​​ចងក្រង​​ក្រុមកម្មករ​ក្រៅ​​ប្រព័ន្ធ​ ដូចជាអ្នករត់រ៉ឺម៉កកង់បី អាជីវករលក់ដូរតាមដងផ្លូវ និងកម្មករតាមផ្ទះ​ និងមានតំណាងរបស់ខ្លួន​ ​បាន​ផ្តល់​សិទ្ធិអំណាច​ដល់ពួកគាត់​។​​ ជាពិសេស​​នោះ IDEA ជា​សមាគម​ដែល​កម្មករ​អាច​ទាក់ទងទៅ​​នៅ​ពេល​ត្រូវការ​ជំនួយ​នានា។

ស្រីមុំ ប្រៀបធៀប​ការ​ចងក្រង​ក្រុម​កម្មករ​សេដ្ឋកិច្ច​ក្រៅ​ប្រព័ន្ធ​យ៉ាង​ដូច្នេះ​​៖ «ចង្គឹះមួយបាច់​ កាច់មិនបាក់»។​តាមធម្មតា​ យើងមិនសូវមាន​ការជួយ​គាំទ្រច្រើន​ពីអង្គការផ្សេងទេ។ សមាគម​ IDEA បាន​ជួយ​ពួកខ្ញុំ​ច្រើន​កន្លងមក។ ដូចពេល​កូវីដអីចឹង​ ខាង​សមាគម​ក៏បាន​​ផ្តល់ប្រាក់ខ្លះ​ឲ្យខ្ញុំ​ ដើម្បីដោះស្រាយជីវភាព​ពេល​ទាល់ច្រកដែរ»។

អ្នកស្រី​បានបន្ថែម​​​ថា​៖​ «មេដឹកនាំសហជីពតែងតែទូរស័ព្ទមក និងសួរសុខទុក្ខ​ពួកយើង​ថា​​ ការងារ​យើង​ម៉េចហើយ?​ មានត្រូវការ​ឲ្យជួយ​​អី​ទៀតអត់?​ ចឹង​ទៅ​ ពួក​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​មាន​​ខាង​​សមាគម​ចាំ​ជួយ​យើង​អញ្ចឹង​ វា​កក់ក្តៅដែរ»៕​