ទស្សន៖ ការពង្រឹងភាពអង់អាចផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងសមភាពយេនឌ័រ

សុធាវី បង្ហាញពានរង្វាន់ David Kato Vision & Voice ដែលគាត់ទទួលបានកាលពីឆ្នាំ ២០១៤។ ពានរង្វាន់នេះ ត្រូវបានផ្តល់ជូនដើម្បីថ្លែងអំណរគុណគាត់ដែលបានខិតខំប្រឹងប្រែងអស់រយៈពេល ពីរទស្សវត្សន៍ ដើម្បីបង្កើតបណ្តាញគាំទ្រអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ រូបនេះថតនៅ មុខផ្ទះគាត់ក្នុងខេត្តតាកែវ ខែមិនា ឆ្នាំ២០១៩។ រូបថ៖ Naratevy Kek/Oxfam

"ផ្ញើជូន​ក្រុមអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា សូម​ប្រឹងប្រែង​ដើម្បី​សិទ្ធិ​របស់អ្នក សូម​តស៊ូ​ឡើង ហើយ​ត្រូវចេះ​ស្រឡាញ់គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក។ ខ្ញុំសង្ឃឹម​ថា រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា​នឹងអនុញ្ញាត​ឱ្យ​ក្រុមអ្នក​ស្រលាញ់ភេទ​ដូចគ្នារៀបការ ហើយ​ពួកគេ​ត្រូវបាន​គេ​ទទួល​យក​នៅកន្លែងធ្វើការ"

English version

លោកស្រី ស៊ូ សុធាវី
សកម្មជនអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា

សុធាវី គឺជាអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា និងជាសកម្មជន​ផ្នែក​មនុស្សធម៌ ដែល​បាន​ទទួល​រង​នូវ​ការឈឺចាប់​ពី​ការធ្វើទារុណកម្ម ការរំលោភ​សេព​សន្ថវៈ ការរើសអើង និងអំពើហិង្សា តាំងសម័យ ប៉ុល ពត ដោយសារ​តែគាត់​ខុស​ប្លែក​ពីអ្នក​ដទៃ។

ខ្ញុំ​ឈ្មោះ ស៊ូ សុធាវី។ ខ្ញុំមិនចាំថា ខ្ញុំមាន​អាយុ​ប៉ុន្មាន​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​កើត​ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៤០ ។ ខ្ញុំ​រស់នៅ​ក្នុង​ភូមិ​កន្ទួ​ត ខេត្តតាកែវ តាំងពីឆ្នាំ ១៩៧៥ ដែល​ជា​ការ​ចាប់ផ្តើម​នៃ​របប ប៉ុល-ពត។ គេរើសអើងខ្ញុំតាំង​ពីខ្ញុំ​ចាប់ផ្តើម​ស្លៀក​ពាក់​ដូច​ស្រី និង​ទុក​សក់វែង។ ខ្ញុំភ្លេច​រឿង​ជា​ច្រើន ប៉ុន្តែ​រឿងមួយ​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ភ្លេច​រហូត​ដល់​ខ្ញុំ​ស្លាប់​នោះ គឺ​ក្តីសង្ឃឹមថា​ថ្ងៃណា​មួយ​អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា​នឹងមាន​សិទ្ធ​ដូច​គេដូចឯង​ដែរ។

ការលះបង់សម្រាប់សិទ្ធិអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា

ខ្ញុំចាប់ផ្តើមដឹងថាខ្ញុំចង់ធ្វើជាស្រី នៅពេល​ដែល​ខ្ញុំមាន​អាយុ ៥ឆ្នាំ។ ឪពុកម្តាយ​ខ្ញុំ មិន​អាច​ទទួល​យកការពិត​របស់ខ្ញុំទេ ដូច្នេះខ្ញុំបានចាក​ចេញ​ពីផ្ទះ​ពេលអាយុ​ ១៥ឆ្នាំ ហើយ​បាន​ប្រកបរបរ​បម្រើសេវា​កំសាន្ត។ ជីវិត​ខ្ញុំជួបប្រទះ​នូវ​ព្យុះភ្លៀង​ជាច្រើន​រហូត​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន។ មានពេលច្រើនដង​ណាស់​ដែល​ជីវិត​នេះ​ដុនដាប​ខ្លាំង ប៉ុន្តែ​មានគ្រា​មួយ​នោះ ​ខ្ញុំបាន​ក្រោក​ឈរ​ឡើង​ តាំងចិត្ត និងតស៊ូ ក្នុងការ​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​ដើម្បី​សិទ្ធិ​របស់​ខ្ញុំ ដឹកនាំ​ការងារ​តស៊ូមតិ​សម្រាប់សិទ្ធិ​របស់​ក្រុមអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា និង​ដើម្បី​ជួយ​​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ដែលរស់​នៅ​ជាមួយ​មេរោគអេដស៍។

ខ្ញុំបានចូល​រួមក្នុងកម្មវិធី​ផ្សព្វផ្សាយ​ជំងឺអេដស៍ ជាមួយអង្គការ​ខ្មែរអភិវឌ្ឍន៍សេរីភាព (KDFO) នៅឆ្នាំ១៩៨៥។ នៅឆ្នាំ​១៩៩៩ ខ្ញុំ បានផ្តោតការ​យកចិត្តទុកដាក់​របស់ខ្ញុំ ទៅលើ​ក្រុមអ្នក​ស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា និង​បាន​បង្កើត​​បណ្តាញ​​កម្ពុជា​សម្រាប់​បុរសស្រ្តីក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍ (CMWD) ជាអង្គការ​ក្រៅរដ្ឋាភិបាល​ដំបូងបង្អស់​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា ដែល​គាំទ្រ​ដល់ក្រុម​អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា ទីនេះ​ហើយ​ដែល​ខ្ញុំបាន​បម្រើការ​ជានាយិកាអង្គការ។ ​ពីរទសវត្សរ៍ក្រោយ ក្នុងឆ្នាំ ២០១៤ ខ្ញុំបាន​ទទួល​ពានរង្វាន់ David Kato Vision & Voice នៅ​ប្រទេស​អាល្លឺម៉ង់។

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំចាស់​ហើយ ខ្ញុំរស់នៅតែ​ម្នាក់ឯង ហើយ​មាន​ជម្ងឺពិការ​ពាក់កណ្ដាល​ខ្លួន។ ខ្ញុំមិនអាច​ធ្វើអ្វី​បាន​ច្រើន​ទៀតទេ ដើម្បី​គាំទ្រ​ដល់​ក្រុមអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា តែចិត្តរបស់ខ្ញុំ គឺនឹង​ឋិត​នៅជាមួយ​ពួកគេ​ជារៀងរហូត។

ផ្ញើជូន​ក្រុមអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា សូម​ប្រឹងប្រែង​ដើម្បី​សិទ្ធិ​របស់អ្នក សូម​តស៊ូ​ឡើង ហើយ​ត្រូវចេះ​ស្រឡាញ់គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក។ ខ្ញុំសង្ឃឹម​ថា រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា​នឹងអនុញ្ញាត​ឱ្យ​ក្រុមអ្នក​ស្រលាញ់ភេទ​ដូចគ្នា (LGBTQI) រៀបការ ហើយ​ពួកគេ​ត្រូវបាន​គេ​ទទួល​យក​នៅកន្លែង​ធ្វើការ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា​ ឪពុកម្តាយ​ទាំងអស់ នឹងទទួល​យក​ការពិត​នេះ ដោយ​មិនរើសអើង​ប្រឆាំង​នឹង​កូនៗ របស់ពួកគេ ដោយសារ​តែពួ​ក​គេកើ​ត​មក​មាន​អាកប្បកិរិយា​បែបនេះ ពីធម្មជាតិ។ សូមជូនពរ ឱ្យ​ពួកគេរស់នៅ​ដោយ​មាន​សុភមង្គល។

សុធាវីនៅផ្ទះរបស់គាត់នៅខេត្តតាកែវ។ រូបថត៖ Naratevy Kek/Oxfam